Wraz z Nokią 3210 zaczynamy cykl „kultowe telefony”, razem z wami przebrniemy przez historię technologii mobilnych, skupimy się na modelach, które pod pewnymi względami były wyjątkowe, były kamieniami milowymi w rozwoju technologii mobilnych. Przedmiot „Historia Mobilności” będzie wykładany przez red. Starzyńskiego i red. Hensa. Ostrzegamy, że materiał jest obszerny, a na koniec nauki zapowiadamy test (poważnie) ; -)

Podróż w czasie zaczynamy od roku 1999. Na ekranach kin króluje Matrix, a na rynku ukazuje się model Nokia 3210. Był to pierwszy telefon jaki kupiłem, a jednocześnie model, z którego byłem najbardziej zadowolony. Był kwintesencją tego, czym jest telefon komórkowy i robił bezbłędnie to, co w instrukcji było napisane: potrafił dzwonić, wysyłać SMS-y, miał książkę adresową, budzik i węża, który był chyba pierwszą grą mobilną stworzoną dla telefonów, a przy tym wszystkim nigdy się nie zawieszał i nie spowalniał.

Potem Nokia opracowała całą serię telefonów opartych na tym samym menu, które było wyświetlane na ciekłokrystalicznym wyświetlaczu (tak, wiem, przed Nokią 3210 był model 3110 z tym samym menu). Wraz z dodawaniem nowych funkcji w kolejnych telefonach jak np. rozpoznawanie komend głosowych, malała ich obudowa. Jeżeli mowa o obudowie, to w modelu 3210 możliwe było jej wymienienie – w ten sposób zmieniał się kolor komórki.

Poza najbardziej podstawowymi funkcjami telefon miał wbudowany kalkulator, alarm, zegar i kompozytor dzwonków.

Wzornictwo Noki 3210 z dzisiejszego punktu widzenia jest kwintesencją klasyki i minimalizmu. W tamtych czasach mogło uchodzić za krzyk nowoczesności. Szpanerski brak antenki powalał stylem. Wszystkie inne komórki miały w tamtych czasach zewnętrzną antenę.

Telefon chwalę przede wszystkim za solidną konstrukcję, która przetrwała w moich rękach aż pięć lat. Dla porównania w czasie rocznego pobytu w Grecji „załatwiłem” aż dwa telefony. Po tych wszystkich przygodach z pięciu lat, które zapisały się głębokimi rysami na obudowie telefonu, Nokia 3210 nie miała pamięci wewnętrznej, więc tylko tam mogły się zapisać, mój egzemplarz został sprzedany na Allegro. Wyobraźcie sobie, że to był ciągle działający egzemplarz.

UPDATE:

Red. Starzyński przypomniał mi o bardzo ważnej i kultowej funkcji telefonów Nokie 3210. To świetny otwieracz butelek, a współczesne telefony tego nie potrafią.

P.S

Jeżeli chcecie, abyśmy opisali jakiś model telefonu z prehistorii technologii mobilnych, to prosimy o wysłanie maila z krótkim uzasadnieniem. Możecie także nadsyłać własne teksty, w których opiszecie wasze pierwsze telefony lub modele kultowe, a na pewno je opublikujemy. Potem będziecie mogli chwalić się tekstem własnego autorstwa, który został opublikowany w Palmtop.pl pod waszym nazwiskiem.

@Hens

@Starzyński

Powiązane wpisy

• Zapowiedź recenzji: ASUS G51J 3D
• Zapowiedź recenzji: HTC Wildifre
• Nokia: „Jaki chcecie telefon?”
• Nokia zmienia prezesa?
• „Ej, telefon ci stoi” czyli Nokia Kinetic