Polecamy

LG KP 500 może już wkrótce stać się jednym z najpopularniejszych telefonów w Polsce. Pisaliśmy już, że koreański koncern chce sprzedać na świecie 10 milionów ciasteczek, pisaliśmy też, że najbardziej zadowoleni ze swoich urządzeń są właśnie klienci LG – to wszystko na pewno sprawia, że Cookie ma dobrą pozycję wyjściową do zdobywania rynku. Ostatnio doszedł do tego kolejny czynnik – w ofertach polskich operatorów pojawiło się ciasteczko już za złotówkę. Zastanawiacie się, czy je kupić? Może pomoże wam nasza recenzja.

LG KP500 to telefon trojga imion. Znane także jako Ciasteczko i Cookie urządzenie to budżetowy smartphone z dotykowym ekranem. Ekran startowy zorganizowano tak, że znajdują się na nim widgety (zegar, czas na świecie, notatnik, radio, odtwarzacz mp3, galeria i kalendarz). Co ciekawe Cookie ma dwa pulpity, na jednym znajdują się wspomniane widgety, a na drugim lista szybkiego wybierania (także w formie widgetów). Pulpity przełącza się przesunięciem palca po ekranie.

Wygląd

Wymiary telefonu sprawiają, że dobrze leży w ręku, duży wyświetlacz robi dobre wrażenie, kolory są żywe. Samo LG nie powala wyglądem, ot po prostu plastikowy prostokącik z wielkim ekranem. Na pewno jest estetyczne, czy piękne – nie wiem. Oceńcie sami. Obudowa wydaje się być solidna i niezbyt podatna na zarysowania. Telefon jest niewielki, zgrabny i bardzo cienki.

Rozmowy głosowe

Wszystko jest w jak najlepszym porządku. Jakość dźwięku jest dobra, nie ma kłopotów z zasięgiem. Jedynie wybieranie rozmówcy z listy kontaktów można by ulepszyć (przesuwanie listy palcem jest niezwykle nieprecyzyjne, jedyną sensowną metodą na nawigowanie w liście kontaktów jest wpisywanie części nazwy szukanej osoby). Niewielki kłopot miałem także kończeniem rozmowy za pomocą czerwonej słuchawki, która jest przyciskiem fizycznym. LG reaguje na naciśnięcie z opóźnieniem, a tak wciskając i wciskając czerwoną słuchawkę można po prostu wyłączyć telefon, co nie raz i nie dwa mi się zdarzyło gdy korzystałem z Ciacha.

SMSy i maile czyli pisanie

Pisanie na Cookie przypomina pisanie na zwykłym telefonie wyposażonym w klawiaturę alfanumeryczną. Oczywiście z tą różnicą, że wyświetlacz jest dotykowy – nie da się więc pisać nie patrząc na niego. Rozwiązanie z wibracjami w ekranie pozwala lepiej go wyczuć, ale nie używać bezwzrokowo.

Wbudowany czujnik ruchu dobiera klawiaturę zależnie od położenia telefonu. Po obróceniu go poziomo pojawia się klawiatura QWERTY ale niepełna. Pisząc „niepełna” mam na myśli to, że nie ma na niej cyfr, żeby na przykład wpisać tekst: „Spotkajmy 5 grudnia o 19″ trzeba dwukrotnie przełączyć klawiaturę na numeryczną. Nie jest to szczególnie wygodne, ale też trudno powiedzieć, żeby była to jakaś dyskwalifikująca wada. Irytuje za to coś innego. Teoretycznie po obróceniu telefonu winna się wyświetlić klawiatura QWERTY albo alfanumeryczna (zależnie od tego jak go obrócimy), ale czujnik nie „zaskakuje” za każdym razem. Działa to mniej więcej 8 na 10 razy.

Interfejs

Wiele osób zwraca uwagę na wygląd UI (jak na przykład redaktor Hens, który zrezygnował z Samsunga Omni ze względu na zbyt cukierkowo wyglądający interfejs). Zacznę zatem od tego, że w LG Cookie interfejs wygląda dobrze. Ikony są ładne, wyraźne i tak dobrane, że jeden rzut oka wystarczy by zorientować się co do czego służy. Do tego jest to interfejs nieźle przemyślany, a jedyne do czego można by się przyczepić, to to że niektóre funkcje są zbyt głęboko ukryte. Ale problem ten rozwiązuje tak zwany „klawisz wielozadaniowości”. Jest to fizyczny przycisk znajdujący się na obudowie, który wywołuje konfigurowalne skróty do najczęściej wykorzystywanych opcji. Wystarczy więc poświęcić chwilę na ustalenie z czego będziemy najczęściej korzystać i przyzwyczaić się, że nie wszystko załatwimy na dotykowym ekranie żeby bardzo polubić interfejs Cookie. Został on dobrze przemyślany przez producenta i jest bardzo wygodny.

Bardzo spodobało mi się też zastosowane rozwiązanie pokazujące status telefonu. Wystarczy dotknąć znaczka LG na górze wyświetlacza i wywołamy informacje o stanie baterii, sieci, zajętej pamięci, Bluetootha i profilu dźwięku.